Posted by on mei 10, 2022 in Verhalenderwijs |

Altijd een windje bovenop het dek.
Ik kan net een recht stukje vinden,
tussen het luik, de dikke touwen en het olievat.
Ik kijk naar de oude gevels,
de pakhuizen aan de overkant.
Ik hoor de klok van de Montelbaenstoren slaan,
het windje laat mijn lange haren bewegen.
Een meeuw vliegt over,
een rondvaartboot komt langs zij, ik hoor de stem,
de stem, die uitlegtā€¦
Ik sluit mijn ogen
en hoef even helemaal niets.
De lichte schommeling maakt me soezerig.
De oude stoel zit toch niet helemaal gemakkelijk
En ik leg mijn benen op de opstaande ijzeren rand en als ik mijn ogen
weer open doe en over heel de lange boot heen kijk, zie ik daar achter
de wal, de fietsen.
Vast gemaakt aan het hek.
De voorbijgangers zie ik niet meer,
Ik laat de dag nogmaals in mezelf passeren.